home1
home2
home3
home4
home5
home6

Geschiedenis 3

HomeGeschiedenis – Geschiedenis 3

Ikzelf, in een lang badkostuum, lang van pijpen en hoog aan de borst heb er jaren over gedaan om eindelijk het zwemmen te leren, doch deze broederschap die bracht er ons toe, vermits wij deze ene sport dan uiteindelijk onder de knie hadden, een tweede club te stichten, namelijk een tennisclub. En vermits België gekend was voor zijn Rode Duivels, noemde men ons de Witte Duivels.

Ik was nog te jong (ik kwam 1 jaar tekort) om deel te mogen nemen aan de officiële stichting, doch van de eerst dag was ik erbij. De club werd gesticht met als Voorzitter mijn kozijn Charles Van den Bussche. Wij lukten erin een terrein te bekomen in het “Hotel de La Chapelle”.

Stilaan begon de club te groeien, doch na onze stichting in 1930 begonnen de eerste donderwolken van de oorlog zich op te stapelen, reeds van in de jaren 1934 en 1935.

Met de oorlog is de club dan stilgevallen. Het was praktisch niet mogelijk nog ballen te vinden, raketten werden niet meer gemaakt, alleen nog kanonnen en kogels, en na de oorlog heeft het ook nog enkele jaren geduurd vooraleer wij de nodige infrastructuur konden uitbouwen en de nodige ballen, raketten en dergelijke aankopen die nodig waren om deze sport volledig te kunnen uitoefenen.

Van in de beginne waren er zeer typische figuren in onze club. Charles Van den Bussche, als eerste voorzitter, heeft het volgehouden tot zijn gezondheid het niet meer toeliet en werd alsdan opgevolgd door de heer Guilmin.

De Heer Karel Guilmin heeft aan de club een geweldige impuls gegeven en gezien bij financieel nogal sterk stond, heeft hij de club werkelijk geholpen.

Hij was zodanig met de club verbonden dat hij een villa bouwde naast de terreinen (Boskapellei 113) zodat hij iedere dag en ieder ogenblik zicht had op zijn tennisclub. Het was een man met een streng uiterlijk, doch niet alleen een goed tennisser, ook een zeer aangename man in de omgang.

Wanneer de club 25 jaar bestond (1955) werd een verzoek neergelegd om Koninklijke Tennisclub te worden. De heer Guilmin, alhoewel een uitermate gewiekste zakenman, leek een hekel te hebben aan speechen en openbare plechtigheden, en vermits de toekenning werd goedgekeurd van Koninklijke Tennisclub, zouden er feestelijkheden volgen en vroeg hij mij hem op te volgen als Voorzitter.

Ik heb deze taak aanvaard, doch dan plots kwam het onaangename nieuws dat hotel “La Chapelle”verkocht werd en wij zonder tennisterreinen zaten (1963). Na contact te hebben opgenomen met de heer Pomierski senior, vroeg die mij of het mogelijk was van de maatschappij Antverpia, waarvan ik beheerder was, gronden aan te kopen om toe te laten een paviljoen op te richten met een woning voor de concierge en verschillende tennisterreinen Dit lukte : de grond werd aangekocht door de heer Pomierski, de bouwwerken werden uitgevoerd door Arthur Dom (de eeuwige Dom) en de club kon herstarten.
Wij werden dan ontvangen op het Gemeentehuis, de Burgemeester (destijds Velge) werd gedecoreerd met de Orde van de Heilige Witte Duivel, en de club nam een nieuwe vlucht.

Van de allereerste dagen van het bestaan van de club, nu 70 jaar geleden, blijven er bij mijn weten enkel drie spelers over : Marcella Olluyn, welke nu 86 jaar is, haar echtgenoot Sim Lebon die nu 91 is en een van onze beste spelers was, en ikzelf nu 85 jaar jong.

© 2015 Koninklijke Witte Duivels | 03 665 15 36 | Website by Procor | GDPR