home1
home2
home3
home4
home5
home6

Geschiedenis 2

HomeGeschiedenis – Geschiedenis 2

In 1972 kwam dokter Guy De Roeck hem aflossen. Zoals zijn voorgangers drukte ook bij zijn stempel op het leven van de Witte Duivels. De samenwerking met andere clubs lag hem zeer nauw aan het hart. Zo ontstond in 1973 het tornooi “De 9 dagen van Brasschaat”, een samenwerking tussen Witte Duivels en Rua. In dit feestjaar spreken we reeds van de 32ste editie van de “Negen tennisdagen van Brasschaat”. Ook op competitief vlak deed de club het schitterend. In 1957 bereikten de veteranen in de derde af deling de interclub finale, maar in 1958 werd voor het eerst een nationale titel binnen gehaald in zesde af deling. 16 jaar later werd deze titel nogmaals veroverd in derde afdeling. In 1974 werd de titel behaald bij de heren derde afdeling.

In de roes van deze laatste titeloverwinning maakte Rocco Granata, toen een actief spelend lid van de Witte Duivels, een speelplaat met als titel “Onze club wordt Kampioen”. Clublied dat nog steeds bij elke gelegenheid aangeheven wordt. Onder het dynamisch doorgevoerd jeugdbeleid van de voorzitter en de organisatie van talrijke ontmoetingen nam de club steeds nieuwe vormen aan. Zijn opendeur politiek kwam de club volledig ten goede.

Stilaan werden de Witte Duivels, sedert 1955 Koninklijk dus, uitgebouwd tot een volwaardig tenniscomplex met 7 buitenterreinen, waarvan 6 in gravel. In 1981 werd een tennishal met twee overdekte tapijtbanen gerealiseerd. Theo Pomierski senior en de alomgekende Mariaburgse figuur John Melsen zullen de zaal “inspelen”. John Melsen zal overlijden in 1984. Na 10 jaar voorzitterschap nam dokter Guy De Roeck in 1982 ontslag en werd tot erevoorzitter benoemd. De penningmeester Walter Leeman werd in dat jaar tot voorzitter van de Vlaamse Tennisvereniging, gewest Antwerpen, verkozen. Hij werd onlangs tijdens de Algemene Vergadering van het gewest herverkozen tot voorzitter. Na het voorzitterschap van dokter Guy De Roeck kent het bestuur en de voorzitterszetel vele wissels. De vriendschappelijke sfeer en sportieve intenties waren echter gebouwd op een solide basis die nooit stuk zal kunnen. In een moeilijke periode leefde de club rustig maar zeker verder.

Vooreerst kon Walter Segers zich ontpoppen tot een zeer veelzijdige voorzitter die in de beste tradities van de Witte Duivels op en naast het terrein vele activiteiten in goede banen wist te leiden en er zelf overal aan deel te nemen. Vervolgens nam Erving Van den Bergh het roer in handen en onder zijn leiding organiseerde de club gedurende een aantal jaren het “Juniors Flanders Cup” tornooi waarin o.a. een zeer jonge Sabine Appelmans haar eerste Internationale stappen zette. De familiale sfeer van de club dreigde echter in het gedrang te komen en de figuur bij uitstek om hieraan te verhelpen was Harry Boehme, die de club een nieuwe juridische structuur gaf en zich volledig inzette voor het welzijn van de club, in die mate dat… Zijn plotse wegvallen werd tijdelijk opgevangen door toenmalig ondervoorzitter Paul Hamilius, reeds zeer lang lid van de vereniging, tot Fred Brys als opvolger werd verkozen. Ook hier komt een zeer talentvolle voorzitter aan bod, die op zeer kordate en toch soepele wijze leiding geeft aan de club in een periode waarin de concurrentie van andere activiteiten en sporten zich ten zeerste doet gevoelen. Frank Reggers heeft tenslotte gedurende een jaar kunnen zorgen voor de nodige continuïteit in het bestuur.

© 2015 Koninklijke Witte Duivels | 03 665 15 36 | Website by Procor | GDPR